Latem-Deurle : de nieuwste KLEPPE is uit !

Kleppevrienden,

De gedrukte versie van de ‘eindejaarskleppe’ bereikte vanaf  donderdag stilaan de verdeelpunten . Daar zal ze dan ook zwart op wit te grabbel liggen.

Wie om de digitale versie vroeg, kan echter vandaag al beginnen lezen : KLEPPE 2017 december_januari

Bij deze dan ook mijn dank aan zij die de druk de voorbije maanden sponsorden. De sponsorgelden geven ons de kans door te gaan tot de lente 2018.
Een nieuwe lente is een nieuw begin, zegt men. Dus is het vanaf nu uitkijken naar nieuwe vrijgevigheid.

sticker cropped

Veel leesgenot !

 

Advertenties

Poëzie op Latems kerstdorp!

Op 16 en 17 december gaat  de vermaarde 15de editie van ‘Latem Kerstdorp’ door.

U vindt het prachtige programma dat geschikt is voor jong en oud, hier 

 

Maar…op zondag 17 december van 14h30 tot 15h30 wordt u gevarieerde en toegankelijke poëzie voorgedragen uit de gemeenschappelijke bundel ‘Dwarreloog’ van de Latemse ‘Poëziekamer’, u wellicht goed bekend.

poeziekamer

Het zijn gedichten van Eric, Gisela(de voorzitter), Maarten, Rim en Ronny.

De gedichten worden met veel gevoel voorgedragen door Magda Van Haecht en Suzanne Maes, terwijl de muzikale begeleiding door Ann Willems wordt verzorgd.

U vindt de Leiezaal makkelijk in het Gemeentehuis van Latem.

Er is gezorgd voor een shuttledienst met vaste opstapplaatsen waarbij parkingboys het parkeren in goede banen zullen leiden.

GENT – Provinciale prijzen Letterkunde voor Jana Arns, Sylvie Marie en Alexander Devriendt

Vrijdag 1 december 2017 — De Prijzen van de Provincie Oost-Vlaanderen voor Letterkunde werden in 2017 uitgeschreven voor poëzie en voor toneel.
De prijs voor poëzie gaat ex aequo naar Jana Arns en Sylvie Marie, de prijs voor toneel naar Alexander Devriendt.

letteren

Prijs voor poëzie

Op unaniem voorstel van de jury kende de deputatie de prijs van 5 000 EUR ex aequo toe aan Jana Arns uit Sint-Niklaas voor haar bundel ‘STATUS: HET IS INGEWIKKELD’ en aan Sylvie Marie uit Sint-Denijs-Westrem (Gent) voor haar bundel ‘Altijd een raam’.

Gedeputeerde Jozef Dauwe, bevoegd voor cultuur: “De beide laureaten zijn jonge vrouwen die op een totaal verschillende manier bezig zijn met poëzie.”
De bekroonde bundel van Jana Arns is een fascinerend debuut. Thematisch komt een complex van motieven aan bod en de meeste verzen zitten technisch erg goed in elkaar. De manier waarop de dichter Facebooktaal en andere modieuze taalvormen verwerkt, is knap. Jana Arns is een zoekend dichter, met een eigen taal en stem.

Sylvie Marie slaagt er in ‘Altijd een raam’ in om het anekdotische te koppelen aan een abstractere dimensie, zonder dat haar poëzie aan eigenheid of toegankelijkheid inboet. De bundel bevat onverwachte wendingen, die in de taal voelbaar zijn, en overtuigt ook qua compositie. Sylvie Marie beschikt behalve over gevoel voor ritme, ook over een ruim technisch arsenaal en over verbeeldingskracht.

De jury van de prijs voor poëzie vergaderde onder het voorzitter­schap van Dirk De Wulf en bestond uit Lut De Block, Dirk De Geest, Sarah Posman, Yves T’Sjoen en Hans Vandevoorde. Voor deze prijs waren er 26 inzendingen van 23 kandidaten.

Prijs voor toneel

De jury was aangenaam verrast door een aantal onbekende jonge talenten, maar stelde uiteindelijk met eenparigheid van stemmen aan de deputatie voor de prijs van 5 000 EUR toe te kennen aan Alexander Devriendt uit Gent voor zijn inzending ‘World without Us’.

Gedeputeerde Jozef Dauwe: “Het bekroonde stuk is een soort toekomsttheater, gesitueerd in een wereld zonder mensen. Het is een spannende, filmische, futuristische tekst over hoe de wereld vergaat. Het stuk is louter beschrijvend en houdt geen oordeel of standpunt in, maar is toch bijzonder veelzeggend.”
Voor de prijs voor toneel hadden 22 deelnemers in totaal negentien stukken ingediend. De jury, onder het voorzitterschap van Dirk De Wulf, bestond uit Liv Laveyne, Christel Stalpaert, Ellen Stynen, Luk Van Den Dries en Domien Van Der Meiren.

Naast de beide prijzen voor letterkunde heeft het provinciebestuur in 2017 nog zes cultuurprijzen uitgeschreven: voor sociaal-cultureel volwassenenwerk, voor geschiedenis, voor heemkunde, voor architectuur, voor beeldende kunst en voor nieuwe muziek. De laureaten worden samen gehuldigd tijdens een prijsuitreiking eind dit jaar.

 

 

Boekvoorstelling : Een eeuw luchtvaart boven Gent

Boekvoorstelling door uitgeverij Flying Pencil:

Vliegveld Sint-Denijs-Westrem

en andere Gentse luchtvaartverhalen 1946-2017

van Piet Dhanens i.s.m. Cynrik De Decker D’hondt

Dinsdag 12 december 2017 om 19.30 u. in het Liberaal Archief

SDW

Vanaf 1946 ontwikkelde zich op het oorlogsvliegveld van Sint-Denijs-Westrem een burgerluchthaven. Vanop deze Gentse vliegpiste werden records gebroken, maakten tienduizenden kennis met de vliegerij, en ontwikkelden zich luchtvaartbedrijven en vliegclubs. Voor veel Gentse gezinnen was een bezoekje aan “het plein” een favoriete uitstap. Zweefvliegtuigen en vliegende reclame kleurden het luchtruim boven Gent. Sint-Denijs-Westrem was in de naoorlogse decennia de hoofdplaats van het Oost-Vlaamse luchtvaartgebeuren.

In 1986 viel het doek over dit bijzonder stukje Gentse geschiedenis. Het vliegplein zou in de daaropvolgende jaren verdwijnen en plaats ruimen voor de site Flanders Expo en “the loop”.

Tijdens deze boekvoorstelling haalt onder meer minister van Staat Herman De Croo herinneringen op aan dit historische vliegveld.

Het boek is het sluitstuk van de trilogie Een eeuw luchtvaart boven Gent waarvan deel 1 de beginjaren tot en met het Interbellum, en deel 2 de Tweede Wereldoorlog behandelt.

Het rijk geïllustreerde boek telt meer dan 200 pagina’s en kost € 38 (+ €5 verzendkosten). Wie voor 10 december intekent, betaalt slechts € 34.

De boekvoorstelling bijwonen en/of het boek bestellen kan door een mailtje te sturen naar info@flyingpencil.be

 

Sint-Martens-Latem: Mia Doornaert spreekt

Het Bestuur van het DF Latem-Deurle wenst U met genoegen uit te nodigen op de voordracht :
Frankrijks problemen zijn ook die van Europa
door Mia Barones Doornaert
op maandag 4 december 2017 om 20 uur
in de Raadzaal van het Gemeentehuis, Dorp 1, Sint-Martens-Latem

De verkiezing van Emmanuel Macron in mei 2017 was als een frisse wind, en dat niet alleen voor Frankrijk. Na de Brexit en de sfeer van eurosceptiscisme sloeg de stemming om: hier was een Franse president die zich weer wilde inzetten voor Europese integratie.
Macron zal echter slechts met gezag in Europa kunnen spreken als hij Frankrijks hardnekkige kwalen, waaronder de begrotingslaksheid, eindelijk kan aanpakken.
Daarom is wat in Frankrijk gebeurt ook belangrijk voor de rest van Europa.

Mia Doornaert, wier boek over Frankijk, ‘Ontredderde Republiek’, een bestseller werd, licht toe voor welke enorme problemen de Franse president staat.
miadoornaert
Deelnameprijs (inbegrepen drankje):
Leden met Davidsfonds-Cultuurkaart: €5          Niet-leden: €10

Sint-Martens-Latem : DE LEIEVAGANTEN vieren 50 jaar muziek en vriendschap

leievaganten

Als je Jan Van den Abeele voor een eerste reünie in 2007 naar het ontstaan van De Leievaganten vroeg, hoorde je nostalgie door zijn verhaal:

<Heel wat Latemnaren herinneren zich ongetwijfeld nog wel dat oneindige speelterrein dat Sint-Martens-Latem vroeger was.

Een auto hoorde je van in Brakel tot in het dorp en  ook de bel van zuster Simeona, die het einde van de speeltijd op de ‘meisjesschool’ aankondigde, klonk schel over gans het toen nog ongerepte, landelijke dorpje. Op terugweg van een avond turnles bij meester Delva, werden we begroet door moeder Lebeer van de viswinkel, van wie we sprotjes kregen en maakten een ommetje langs de Kerkakker om door ‘Meetje van de koster’ getrakteerd te worden op een snoepje en een ellenlang liedje dat door onssteevast werd onderbroken door : “Meetje, we moeten naar huis, want mama zal ongerust worden”.“Ja, ja, doe maar gastjes…”

Het waren de hoogdagen van het Latemse toneel. Ik herinner me nog dat we steeds een plaatsje op het balkon trachtten te veroveren. Daar was één en ander te beleven….ik laat jullie vrij om dat zelf in te vullen…

Het was ook de periode van het Franse lied. We dweepten met Johnny Hallyday, Sylvie Vartan, Hugues Auffrey, Françoise Hardy, enz. ….
En ook ergens in Liverpool  bereidden enkele langharigen de echte muzikale revolutie voor.

Sint-Marten-Latem was toen inderdaad echt  één groot speelterrein.
Onze centrale speelplaats was het grasveld tussen ons ouderlijk huis in de Kerkstraat en de Koperstraat.
Dat grasveld vol mierenhopen dat grootvader Herman Van den Abeele jaarlijks in de fik stak.
Een deel ervan werd ingenomen door boer Jules en zijn koeien die dagelijks gemolken werden door Margriet en Jenny Ranschaert.
Het andere stuk was ons terrein !

Er werden daar kampen gebouwd, we stoeften tegen elkaar op met ons ‘kar’, je weet wel, zo’n houten bak op wielen. Wij moesten steeds het onderspit delven tegen onze buurkens,De Craene. Jean-Pierre, Michel, Betty en Imelda hadden steeds de mooiste kar…
Ze waren ook met ietsje meer om ze te bouwen.

Er werden kampvuren georganiseerd, gevechten geleverd tussen rivaliserende clubs, vredespacten gesloten…. En zo ontstond een clubgeest met tal van jongeren waarvan sommigen ook bij de scouts,bij de gidsen of bij de KAJ in de kring waren.

Die kampvuren waren niet onbelangrijk voor het ontstaan van de Leievaganten, gezien op een dag onderpastoor Van Sande met een nieuwkomer, mijn vriend Jan De Meyer, kwam aandraven.
Iets later verhuisde onze centrale speelplaats eerst naar de Kwakstraat, het varkenskot en het spookkasteel en vervolgens naar het huis van de familie Vermeren in de Koperstraat….
Koen, Lieve, Johan, Patrick, Patricia en Mark en in het bijzonder de onvergetelijk lieve moeder Vermeren en de geduldige pa Vermeren.
We mochten hun zolder gebruiken als clubhuis.

Toen ik daar met mijn gitaar binnenwandelde, was het startsein gegeven. We hadden de muziek ontdekt.
We maken een sprong, meteen naar 28 oktober 1967, stel je voor, bijna dag op dag 40 jaar geleden !
Na veel oefenen met een 11-tal jongens, traden we die dag, onder de naam ‘The Patrol’, op in zaal Colomba op de Kortrijksesteenweg : Jan Meirsman, Jan De Meyer, Erik, Joost en Jan Van den Abeele, Michel Verstraeten, Raf Verstraeten, Koen, Johan en Marc Vermeren  en Gaetan Van Langenhove.

Ouders, vrienden en vriendinnen waren aandachtige toehoorders voor een repertorium bestaande uit negro spirituals, het toen super populaire We shall overcome als aanloop naar ’68  en Het Land van Maas en Waal van Boudewijn De Groot.

Vanaf toen ging alles in een stroomversnelling….

André de Meyer sprong mee op het podium en engageerde zich om dit mooie initiatief te steunen.
Zijn vriend Jan Servaes volgde al vlug. De kelder van André werd ingericht tot gezellige vergaderplaats.
Wekelijks sloften tientallen jongeren door het huis van de familie De Meyer…. En, ere wie ere toekomt, mevrouw De Meyer had een engelengeduld !
In een mum van tijd werden de ‘Leievaganten’ een in Latem wereldberoemde groep met als doel zich creatief te amuseren, met de muziek als bindmiddel.
Al vlug sloten ook talrijke meisjes aan en zo werden de Leievaganten de eerste “gemengde” jeugdbeweging in Latem en omstreken.

Het spreekt voor zich dat de Leievaganten veel kandidaat-leden kregen. We leefden toen nog in een toch wel vrij conservatief Vlaanderen, aan de vooravond van mei ’68.
Dank zij de enthousiaste uitstraling en mede door het feit dat in het bijzonder André De Meyer en Jan Servaes hun hand boven onze organisatie hielden, kregen de Leievaganten het vertrouwen van de ouders…

Er ging een grote aantrekkingskracht uit van de Leievaganten. Het was dan ook onvermijdelijk dat verschillende jongens en meisjes, die aanvankelijk lid waren van Scouts en Gidsen én van de Leievaganten, later definitief overstapten naar de Leievaganten. Dit werd mij niet altijd in dank afgenomen !

De Leievaganten zijn dus helemaal niet ontstaan uit de bestaande jeugdbewegingen. Zij brachten een , toen vrij progressief te noemen, alternatief dat volledig paste in de toen heersende tijdsgeest.
Niet onbelangrijk voor de Leievaganten was de komst van de familie De Cauter in De Klokkeput. Door hun komst werd Latem verrijkt met een uiterst sympathieke familie, waar kunst en het beleven ervan nog puur en niet commercieel geïnspireerd was. Miel, tante Noorke, nonkel Frans, Wieske, Bea, Koen en Hadewijch en, in hun kielzog, mensen als Miel Cools, den Benny, Fons Roggeman, Joe Van Rossem en zovele anderen.
Een warme en pure kunstoase die ondertussen spijtig genoeg als dusdanig is verdween.

De eerste grote revolutie die de Leievaganten teweeg brachten was een ‘ritmische Kerstmis’. Tjongedat was me wat. Ik denk dat iedereen hier zich nog pastoor Melchers herinnert. Ik zie nog levendig

onze gesprekken voor ogen. André en ik bezochten de pastoor in de mooie (ondertussen verdwenen) pastorij. “Wablief, met gitaren in de Kerke? … tjonge, tjonge…. Enfin, ’t is goed, maar niet te veel van dat ‘neger’ gedoe, hé !”

Op 24 december 1967 stonden we met contrabas en een leger gitaren in de kerk en brachten nummers als, stel je voor, Adeste Fideles en Go tell it in the Mountains.
Dit viel bijzonder in de smaak van de toehoorders
en vanaf toen werd elke eerste zondag van de maand de 11 uur mis opgeluisterd door de Leievaganten. En volk dat er was…

Alle weekends werd er geoefend. Er kwamen nieuwe leden bij en er vielen er af. We werden gevraagd voor optredens van huwelijksmissen, gewone optredens, we traden op met Miel Cools, Hugo Raspoet,
Cecile de Cock, Benny en Co°, Luc en Luc, Luc en Sieg (Sigfried Bracke), De Speelman, Luk Saffloer en vele andere hippe musici. We werden gevraagd voor jeugdfeesten, op talrijke scholen zoals Sint Bavo, Sint
Hendrikscollege in Deinze, Sint Paulusinstituut Gent, Sint Lievenscollege.

Veel van onze optredens waren sociaal geïnspireerd. Zo waren de Leievaganten vaste bezoekers van talrijke bejaardentehuizen, die maar wat graag al dat jong enthousiasme in huis haalden. Zo herinner ik me nog levendig het optreden in het bejaardentehuis van Deinze voor kunstschilder-musicus Pol Van Assche.

We maakten ook zeer droevige en moeilijk te verwerken zaken mee. Zo was er het tragisch overlijden van Anneke Ghyselinck en het zware ongeval van Jan Van Gampelaere. Toen hebben de gitaren even gezwegen.

De Leievaganten liepen veel op straat. Het moet toch een leuk zicht geweest zijn, al die jonge mensen die gezellig aan de Meersbeek zaten te zingen, die met kerstavond de oudere mensen in Latem al zingend aan huis een bezoekje brachten, niet om centen te krijgen maar om wat warmte te geven …

Een van onze merkwaardigste optredens was onze 2de deelname op het ‘skiffle festival’ van Hove. De eerste keer dat we hieraan deelnamen staken we netjes in uniform, met das en gestreken hemdjes en brachten er De Hippie, tot groot jolijt van Guy Mortier.
Ik herinner me nog dat Johan Verbeke toen een zware discussie aanging met Mortier.

Het volgende jaar zou hij ons niet meer liggen hebben : allemaal in jeans, baarden…. Een hippe bende die onder andere Handen af van Vlaanderen bracht. We geraakten in de finale maar werden uiteindelijk niet gekozen omdat, volgens Kitty Prins, ons niveau het skiffle gebeuren oversteeg…. (staat zwart op wit !).

De Leievaganten gingen ook geregeld op uitstap. Ons eerste kamp deden we in Chimay (1970). Naast de klassieke en op de scouts geïnspireerde nachtwandelingen, kampvuren en dergelijke, werd tijdens deze kampen intens gerepeteerd (en ik heb het hier wel degelijk over de muziek !).

Een 2de kamp deden we onder begeleiding van enkele ouders en Pater Belderbos.
We gingen naar Langenfeld in Duitsland (1971), waar we als echte vedetten werden ontvangen.
Nog in 1971 maakten we een plaatje. Stel je voor : een eigen plaat ! op de A-kant een liedje van mezelf De Hippie en op de B-kant de spiritual Hold on met Patrick Verbeke als voorzanger.
Het voorwoord binnen de hoes werd geschreven door Martin Van Eetvelde en de coverfoto’s werden gemaakt door Guy Van Coillie.
We hebben er 500 van verkocht… t.t.z. een 20-tal voor zingende leden, tantes, nonkels, liefjes, broers en zussen…..

Ook stonden de Leievaganten in voor de ontvangst van de Amerikaanse groep ‘People to People’ van het Blue Lake Finearts camp in Michigan. Enkele van de Leievaganten begeleidden het Wondelgemse koor ‘Singhet ende weset vro’ naar Michigan.
De talrijke persartikels en andere reacties die de Leievaganten kregen, werden gebundeld in ditboekje dat Roel Verschueren en ikzelf lang geleden uitgaven.
Zo schreef Miel Cools : “de troubadours zijn in de stad, laat ze zingen in jouw hart”
of Paul Van De Sande : “Bedankt voor de vriendelijke en sympathieke gezichten, mij allen nog goed bekend. Kom terug, hoe eer hoe liever”… of Jacques Tatin van Up with People : “I hope with the group you’ve got, I think you can bring with you this spirit and give the people new motivation for a better World”.

Slechts enkelen onder ons zijn verder gegaan of voortgegaan op het muzikale pad : Koen de Cauter, Dirk De Vriendt, Michel Verstraeten, …

Beste Latemnaren, beste vrienden, beste Leievaganten, het was een mooie tijd, een creatieve opvulling van onze vrije tijd, een tijd waar we nu nog met plezier aan terugdenken,
een tijd die onseen stuk heeft gevormd. Een tijd om niet te vergeten. Het was 40 jaar terug ! En dat is de realiteit !>

2017 : GOUDEN LEIEVAGANTEN

Op 12 december 2017 brengen we met Jan en Den Laethemschen Vriendenkring zoveel mogelijk leden samen om in de Latemse Brouwerijschuur terug te blikken op 50 jaar vriendschap en muziek.

Op deze reünie mogen ook de partners, kinderen en kleinkinderen niet ontbreken. We kijken dus uit naar een warm familiefeest waar ook gezang, gitaren niet zullen ontbreken.
We hopen van ganser harte dat op deze avond de lont opnieuw wordt aangestoken voor een vuurtje dat nog lang zal blijven branden!

PRAKTISCH

Wanneer? Dinsdag 12 december 2017 om 20 uur

Waar? Oude Brouwerijschuur, Dorp 24, Sint-Martens-Latem

 LEIEVAGANTEN SINGLE

Sint-Martens-Latem: vierde orgelconcert in de kerk van Deurle.

Het Sint-Aldegondiskoor, de Kerkraad en de Christoffelconfrérie van Deurle organiseren op zaterdag 25 november 2017 – 20 uur hun vierde orgelconcert in de kerk van Deurle.

Dit jaar n.a.v. 25 JAAR NIEUW ORGEL IN DE SINT-ALDEGONDISKERK.
Het wordt een orgelconcert met zangrecital: Edward De Geest, titularis-organist van de Sint-Baafskathedraal in Gent en Annalivia Bekaert, mezzosopraan.

De organisatoren verwelkomen je graag en bieden, na het concert, een drankje aan.
De organist zal te zien zijn op groot scherm, wat alles naar een hogere dimensie tilt.

Het orgel werd destijds ontworpen door organist Edward De Geest, die de plannen tekende in samenwerking met het architectenbureau Berteloot uit Gent.
Het werd gebouwd door de firma Loncke uit Zarren.

Een toegangskaart kost €12 en kun je o.a. bekomen via: aureel.vandenbrande@telenet.be of 0486-569589. Overschrijven op rekeningnr. BE40 2900 3150 9863 met vermelding van het aantal kaarten + naam. De kaarten zullen dan op de avond zelf aan de kassa beschikbaar zijn.

Als bijlage vind je de uitnodiging affiche-flyer orgelconcerten Deurle 2017 (2)