Sint-Martens-Latem : DE LEIEVAGANTEN vieren 50 jaar muziek en vriendschap

leievaganten

Als je Jan Van den Abeele voor een eerste reünie in 2007 naar het ontstaan van De Leievaganten vroeg, hoorde je nostalgie door zijn verhaal:

<Heel wat Latemnaren herinneren zich ongetwijfeld nog wel dat oneindige speelterrein dat Sint-Martens-Latem vroeger was.

Een auto hoorde je van in Brakel tot in het dorp en  ook de bel van zuster Simeona, die het einde van de speeltijd op de ‘meisjesschool’ aankondigde, klonk schel over gans het toen nog ongerepte, landelijke dorpje. Op terugweg van een avond turnles bij meester Delva, werden we begroet door moeder Lebeer van de viswinkel, van wie we sprotjes kregen en maakten een ommetje langs de Kerkakker om door ‘Meetje van de koster’ getrakteerd te worden op een snoepje en een ellenlang liedje dat door onssteevast werd onderbroken door : “Meetje, we moeten naar huis, want mama zal ongerust worden”.“Ja, ja, doe maar gastjes…”

Het waren de hoogdagen van het Latemse toneel. Ik herinner me nog dat we steeds een plaatsje op het balkon trachtten te veroveren. Daar was één en ander te beleven….ik laat jullie vrij om dat zelf in te vullen…

Het was ook de periode van het Franse lied. We dweepten met Johnny Hallyday, Sylvie Vartan, Hugues Auffrey, Françoise Hardy, enz. ….
En ook ergens in Liverpool  bereidden enkele langharigen de echte muzikale revolutie voor.

Sint-Marten-Latem was toen inderdaad echt  één groot speelterrein.
Onze centrale speelplaats was het grasveld tussen ons ouderlijk huis in de Kerkstraat en de Koperstraat.
Dat grasveld vol mierenhopen dat grootvader Herman Van den Abeele jaarlijks in de fik stak.
Een deel ervan werd ingenomen door boer Jules en zijn koeien die dagelijks gemolken werden door Margriet en Jenny Ranschaert.
Het andere stuk was ons terrein !

Er werden daar kampen gebouwd, we stoeften tegen elkaar op met ons ‘kar’, je weet wel, zo’n houten bak op wielen. Wij moesten steeds het onderspit delven tegen onze buurkens,De Craene. Jean-Pierre, Michel, Betty en Imelda hadden steeds de mooiste kar…
Ze waren ook met ietsje meer om ze te bouwen.

Er werden kampvuren georganiseerd, gevechten geleverd tussen rivaliserende clubs, vredespacten gesloten…. En zo ontstond een clubgeest met tal van jongeren waarvan sommigen ook bij de scouts,bij de gidsen of bij de KAJ in de kring waren.

Die kampvuren waren niet onbelangrijk voor het ontstaan van de Leievaganten, gezien op een dag onderpastoor Van Sande met een nieuwkomer, mijn vriend Jan De Meyer, kwam aandraven.
Iets later verhuisde onze centrale speelplaats eerst naar de Kwakstraat, het varkenskot en het spookkasteel en vervolgens naar het huis van de familie Vermeren in de Koperstraat….
Koen, Lieve, Johan, Patrick, Patricia en Mark en in het bijzonder de onvergetelijk lieve moeder Vermeren en de geduldige pa Vermeren.
We mochten hun zolder gebruiken als clubhuis.

Toen ik daar met mijn gitaar binnenwandelde, was het startsein gegeven. We hadden de muziek ontdekt.
We maken een sprong, meteen naar 28 oktober 1967, stel je voor, bijna dag op dag 40 jaar geleden !
Na veel oefenen met een 11-tal jongens, traden we die dag, onder de naam ‘The Patrol’, op in zaal Colomba op de Kortrijksesteenweg : Jan Meirsman, Jan De Meyer, Erik, Joost en Jan Van den Abeele, Michel Verstraeten, Raf Verstraeten, Koen, Johan en Marc Vermeren  en Gaetan Van Langenhove.

Ouders, vrienden en vriendinnen waren aandachtige toehoorders voor een repertorium bestaande uit negro spirituals, het toen super populaire We shall overcome als aanloop naar ’68  en Het Land van Maas en Waal van Boudewijn De Groot.

Vanaf toen ging alles in een stroomversnelling….

André de Meyer sprong mee op het podium en engageerde zich om dit mooie initiatief te steunen.
Zijn vriend Jan Servaes volgde al vlug. De kelder van André werd ingericht tot gezellige vergaderplaats.
Wekelijks sloften tientallen jongeren door het huis van de familie De Meyer…. En, ere wie ere toekomt, mevrouw De Meyer had een engelengeduld !
In een mum van tijd werden de ‘Leievaganten’ een in Latem wereldberoemde groep met als doel zich creatief te amuseren, met de muziek als bindmiddel.
Al vlug sloten ook talrijke meisjes aan en zo werden de Leievaganten de eerste “gemengde” jeugdbeweging in Latem en omstreken.

Het spreekt voor zich dat de Leievaganten veel kandidaat-leden kregen. We leefden toen nog in een toch wel vrij conservatief Vlaanderen, aan de vooravond van mei ’68.
Dank zij de enthousiaste uitstraling en mede door het feit dat in het bijzonder André De Meyer en Jan Servaes hun hand boven onze organisatie hielden, kregen de Leievaganten het vertrouwen van de ouders…

Er ging een grote aantrekkingskracht uit van de Leievaganten. Het was dan ook onvermijdelijk dat verschillende jongens en meisjes, die aanvankelijk lid waren van Scouts en Gidsen én van de Leievaganten, later definitief overstapten naar de Leievaganten. Dit werd mij niet altijd in dank afgenomen !

De Leievaganten zijn dus helemaal niet ontstaan uit de bestaande jeugdbewegingen. Zij brachten een , toen vrij progressief te noemen, alternatief dat volledig paste in de toen heersende tijdsgeest.
Niet onbelangrijk voor de Leievaganten was de komst van de familie De Cauter in De Klokkeput. Door hun komst werd Latem verrijkt met een uiterst sympathieke familie, waar kunst en het beleven ervan nog puur en niet commercieel geïnspireerd was. Miel, tante Noorke, nonkel Frans, Wieske, Bea, Koen en Hadewijch en, in hun kielzog, mensen als Miel Cools, den Benny, Fons Roggeman, Joe Van Rossem en zovele anderen.
Een warme en pure kunstoase die ondertussen spijtig genoeg als dusdanig is verdween.

De eerste grote revolutie die de Leievaganten teweeg brachten was een ‘ritmische Kerstmis’. Tjongedat was me wat. Ik denk dat iedereen hier zich nog pastoor Melchers herinnert. Ik zie nog levendig

onze gesprekken voor ogen. André en ik bezochten de pastoor in de mooie (ondertussen verdwenen) pastorij. “Wablief, met gitaren in de Kerke? … tjonge, tjonge…. Enfin, ’t is goed, maar niet te veel van dat ‘neger’ gedoe, hé !”

Op 24 december 1967 stonden we met contrabas en een leger gitaren in de kerk en brachten nummers als, stel je voor, Adeste Fideles en Go tell it in the Mountains.
Dit viel bijzonder in de smaak van de toehoorders
en vanaf toen werd elke eerste zondag van de maand de 11 uur mis opgeluisterd door de Leievaganten. En volk dat er was…

Alle weekends werd er geoefend. Er kwamen nieuwe leden bij en er vielen er af. We werden gevraagd voor optredens van huwelijksmissen, gewone optredens, we traden op met Miel Cools, Hugo Raspoet,
Cecile de Cock, Benny en Co°, Luc en Luc, Luc en Sieg (Sigfried Bracke), De Speelman, Luk Saffloer en vele andere hippe musici. We werden gevraagd voor jeugdfeesten, op talrijke scholen zoals Sint Bavo, Sint
Hendrikscollege in Deinze, Sint Paulusinstituut Gent, Sint Lievenscollege.

Veel van onze optredens waren sociaal geïnspireerd. Zo waren de Leievaganten vaste bezoekers van talrijke bejaardentehuizen, die maar wat graag al dat jong enthousiasme in huis haalden. Zo herinner ik me nog levendig het optreden in het bejaardentehuis van Deinze voor kunstschilder-musicus Pol Van Assche.

We maakten ook zeer droevige en moeilijk te verwerken zaken mee. Zo was er het tragisch overlijden van Anneke Ghyselinck en het zware ongeval van Jan Van Gampelaere. Toen hebben de gitaren even gezwegen.

De Leievaganten liepen veel op straat. Het moet toch een leuk zicht geweest zijn, al die jonge mensen die gezellig aan de Meersbeek zaten te zingen, die met kerstavond de oudere mensen in Latem al zingend aan huis een bezoekje brachten, niet om centen te krijgen maar om wat warmte te geven …

Een van onze merkwaardigste optredens was onze 2de deelname op het ‘skiffle festival’ van Hove. De eerste keer dat we hieraan deelnamen staken we netjes in uniform, met das en gestreken hemdjes en brachten er De Hippie, tot groot jolijt van Guy Mortier.
Ik herinner me nog dat Johan Verbeke toen een zware discussie aanging met Mortier.

Het volgende jaar zou hij ons niet meer liggen hebben : allemaal in jeans, baarden…. Een hippe bende die onder andere Handen af van Vlaanderen bracht. We geraakten in de finale maar werden uiteindelijk niet gekozen omdat, volgens Kitty Prins, ons niveau het skiffle gebeuren oversteeg…. (staat zwart op wit !).

De Leievaganten gingen ook geregeld op uitstap. Ons eerste kamp deden we in Chimay (1970). Naast de klassieke en op de scouts geïnspireerde nachtwandelingen, kampvuren en dergelijke, werd tijdens deze kampen intens gerepeteerd (en ik heb het hier wel degelijk over de muziek !).

Een 2de kamp deden we onder begeleiding van enkele ouders en Pater Belderbos.
We gingen naar Langenfeld in Duitsland (1971), waar we als echte vedetten werden ontvangen.
Nog in 1971 maakten we een plaatje. Stel je voor : een eigen plaat ! op de A-kant een liedje van mezelf De Hippie en op de B-kant de spiritual Hold on met Patrick Verbeke als voorzanger.
Het voorwoord binnen de hoes werd geschreven door Martin Van Eetvelde en de coverfoto’s werden gemaakt door Guy Van Coillie.
We hebben er 500 van verkocht… t.t.z. een 20-tal voor zingende leden, tantes, nonkels, liefjes, broers en zussen…..

Ook stonden de Leievaganten in voor de ontvangst van de Amerikaanse groep ‘People to People’ van het Blue Lake Finearts camp in Michigan. Enkele van de Leievaganten begeleidden het Wondelgemse koor ‘Singhet ende weset vro’ naar Michigan.
De talrijke persartikels en andere reacties die de Leievaganten kregen, werden gebundeld in ditboekje dat Roel Verschueren en ikzelf lang geleden uitgaven.
Zo schreef Miel Cools : “de troubadours zijn in de stad, laat ze zingen in jouw hart”
of Paul Van De Sande : “Bedankt voor de vriendelijke en sympathieke gezichten, mij allen nog goed bekend. Kom terug, hoe eer hoe liever”… of Jacques Tatin van Up with People : “I hope with the group you’ve got, I think you can bring with you this spirit and give the people new motivation for a better World”.

Slechts enkelen onder ons zijn verder gegaan of voortgegaan op het muzikale pad : Koen de Cauter, Dirk De Vriendt, Michel Verstraeten, …

Beste Latemnaren, beste vrienden, beste Leievaganten, het was een mooie tijd, een creatieve opvulling van onze vrije tijd, een tijd waar we nu nog met plezier aan terugdenken,
een tijd die onseen stuk heeft gevormd. Een tijd om niet te vergeten. Het was 40 jaar terug ! En dat is de realiteit !>

2017 : GOUDEN LEIEVAGANTEN

Op 12 december 2017 brengen we met Jan en Den Laethemschen Vriendenkring zoveel mogelijk leden samen om in de Latemse Brouwerijschuur terug te blikken op 50 jaar vriendschap en muziek.

Op deze reünie mogen ook de partners, kinderen en kleinkinderen niet ontbreken. We kijken dus uit naar een warm familiefeest waar ook gezang, gitaren niet zullen ontbreken.
We hopen van ganser harte dat op deze avond de lont opnieuw wordt aangestoken voor een vuurtje dat nog lang zal blijven branden!

PRAKTISCH

Wanneer? Dinsdag 12 december 2017 om 20 uur

Waar? Oude Brouwerijschuur, Dorp 24, Sint-Martens-Latem

 LEIEVAGANTEN SINGLE

Advertenties

Sint-Martens-Latem: vierde orgelconcert in de kerk van Deurle.

Het Sint-Aldegondiskoor, de Kerkraad en de Christoffelconfrérie van Deurle organiseren op zaterdag 25 november 2017 – 20 uur hun vierde orgelconcert in de kerk van Deurle.

Dit jaar n.a.v. 25 JAAR NIEUW ORGEL IN DE SINT-ALDEGONDISKERK.
Het wordt een orgelconcert met zangrecital: Edward De Geest, titularis-organist van de Sint-Baafskathedraal in Gent en Annalivia Bekaert, mezzosopraan.

De organisatoren verwelkomen je graag en bieden, na het concert, een drankje aan.
De organist zal te zien zijn op groot scherm, wat alles naar een hogere dimensie tilt.

Het orgel werd destijds ontworpen door organist Edward De Geest, die de plannen tekende in samenwerking met het architectenbureau Berteloot uit Gent.
Het werd gebouwd door de firma Loncke uit Zarren.

Een toegangskaart kost €12 en kun je o.a. bekomen via: aureel.vandenbrande@telenet.be of 0486-569589. Overschrijven op rekeningnr. BE40 2900 3150 9863 met vermelding van het aantal kaarten + naam. De kaarten zullen dan op de avond zelf aan de kassa beschikbaar zijn.

Als bijlage vind je de uitnodiging affiche-flyer orgelconcerten Deurle 2017 (2)

GENT: Concert ‘IMAGINE NO LENNON’ in Capitole

 

37 jaar geleden, op 8 december 1980, werd John Lennon op 40-jarige leeftijd voor zijn huis neergeschoten. Om zijn talent als songwriter en performer te eren, brengen Vlaamse Beatlesfans Ben Crabbé (De Kreuners), Jean Bosco Safari en Kris Wauters (Clouseau), het ‘Imagine No Lennon’-concert in Capitole Gent op vrijdag 1 december 2017.
foto - Imagine No Lennon Band
Ben Crabbé schitterde jarenlang als prominent lid van Beatles-coverband The Apples. “John Lennon zou dit jaar 77 jaar geworden zijn”, vertelt Ben Crabbé. “Dit is als grote Beatlesfan reden genoeg om samen met twee andere grote Beatlesliefhebbers, Jean Bosco Safari en Kris Wauters, een herdenking te houden. Een viering opgebouwd rond ‘Imagine’, ‘All You Need Is Love’, ‘Revolution’, ‘Power To The People’, ‘Give Peace A Chance’ en alle andere hits die uit de pen en gitaar van de opperBeatle vloeiden tijdens zijn Beatlesjaren en solocarrière. Zijn muziek is nog steeds actueel. Hij had het talent om met zijn songs de vinger aan de pols van de maatschappij te houden. Geen enkele popster zaaide ooit zoveel onrust, tot in het Witte Huis toe. Zijn ultieme ideaal zit in ‘Imagine’: “Nothing to kill or die for”. Lennon zong over geen bezit, geen politiek,… “and no religion too”. Hoe actueel kan een song klinken in deze terreurtijden?”, aldus Crabbé.

Ook in de carrières van Jean Bosco Safari en Kris Wauters, die een exclusief gastoptreden geeft tijdens het ‘Imagine No Lennon’-concert, vormen The Beatles een rode draad en een voorbeeld. “John Lennon heeft samen met zijn Beatles-collega’s Paul McCartney, George Harrison en Ringo Starr een belangrijke rol in de popmuziek gespeeld”, zegt Jean Bosco Safari. “Zijn muzikale en culturele bijdragen leverden voor vele generatiegenoten en fans, inclusief mezelf, politieke en filosofische inzichten. Lennon was, naast een muzikaal talent, een vredesactivist en vrijdenker. Zijn post-Beatlestrack ‘Imagine’ was zijn meest bekroonde solowerk en werd zelfs uitgeroepen tot nummer drie op de ‘All-Time Best Songs’ lijst van Rolling Stone.”

Het anderhalf durende concert ‘Imagine No Lennon’ vindt plaats op vrijdag 1 december om 20 uur in Capitole Gent.
Kaarten kosten € 25,00 en € 31,00 en zijn te verkrijgen via www.capitole-gent.be.

Contact
Brand Ambassador Jens Geerts
+32 (0) 477 63 13 93
jg@jensgeerts.be
Foto Eva

Machelen : biechten in het atelier van Martin Wallaert

Op zaterdag 2 december 2017 wordt de eindejaartentoonstelling van kunstenaar Martin Wallaert geopend in zijn atelier, Karperstraat 1, 9870 Machelen-aan-de-Leie.

Vlaams Minister bevoegd voor Cultuur, de heer Sven Gatz verzorgt het openingswoord in het bijzijn van burgemeester Simon Lagrange en schepen voor Cultuur Michaël Vandemeulebroecke.

Aansluitend is er samen met de kunstenaar een bezoek aan de tentoonstelling en vervolgens gaan we naar restaurant De Karper even verderop waar u, tijdens de verfijnde receptie, nog meerdere werken van de kunstenaar kan bewonderen in een stijlvol kader.

Reeds voor de 7e maal, sinds hij in Machelen-aan-de-Leie woont en werkt, stelt de kunstenaar in de maand december zijn atelier en expositieruimte open.
De eindejaartentoonstelling omvat het nieuwe werk van de kunstenaar dat bestaat uit een combinatie van zowel schilderijen (olieverf op de doek) als houtskooltekeningen.
Overzicht van de avond:

Open deuren tentoonstellingsruimte, Karperstraat 1, 9870 Machelen-aan-de-Leie

  • 19.15 uur: Ontvangst door schepen voor Cultuur Michaël Vandemeulebroecke
  • 19.25 uur: Verwelkoming door burgemeester Simon Lagrange
  • 19.30 uur: Officiële opening tentoonstelling door Vlaams Minister bevoegd voor Cultuur, de heer Sven Gatz
  • 19.45 uur: Rondgang met de minister langs de werken in het atelier met uitleg door de kunstenaar
  • Aansluitend receptie in restaurant De Karper, Karperstraat 16, 9870 Machelen-aan-de-Leie

Wij zien alvast uit naar uw komst en vragen u te bevestigen via biancadeclerck@hotmail.com met hoeveel personen u aanwezig zal zijn.

Bianca&Martin                                                                                                                               Team restaurant De Karper
www.martinwallaert.com                                                                                                         www.restaurantdekarper.be

    wallaert.png                                                                                                                                                                                                                               
Wie is kunstenaar Martin Wallaert? http://www.avs.be/avsnews/prins-laurent-bij-martin-wallaert

Sint-Martens-Latem : Cultuurcafé ontvangt imam Khalid Benhaddou

Cultuurcafé Gemeentehuis Latem – zondag 17 december 2017 – 10u30

Hoe pak je het radicalisme aan? – Khalid Benhaddou

Op zondag 17 december 2017 om 10u30 ontvangt de GRC Latem-Deurle de Gentse jonge imam Khalid Benhaddou als centrale gast in ons Cultuurcafé Latem.

Op de Kerstmarkt van Latem voeren we dan een gesprek over religie en God, en over onze westerse maatschappij en de islam, het kan tellen !

Belg, Vlaming, Marokkaan, moslim en rasechte Gentenaar. Dat zijn de kermwoorden die Khalid’s identiteit vorm geven. “De islam en het Westen hoeven niet lijnrecht tegenover elkaar te staan. We delen dezelfde waarden”, zegt imam Khalid Benhaddou. Hoe kunnen we samen het radicalisme indijken? En wat is daarbij de rol van b.v. onderwijs?

Khalid Benhaddou is imam in de El Fath moskee in Gent, Voorzitter Platform Vlaamse imams en coördinator van het Netwerk islamexperten dat in scholen de radicalisering van moslimjongeren moet tegengaan. Het netwerk helpt scholen met de preventie van extremisme en gaat op zoek naar een antwoord op maat.

Deze Gentenaar maakt duidelijk dat de islam uiteraard steeds een onderdeel van zijn leven en opvoeding is geweest, maar dat nadenken, analyseren, gerede twijfel en dialoog zijn fascinatie ondersteunen om de islam te duiden en te beschouwen vanuit de Europese context van vandaag.

In zijn recentste boek “Is dit nu de islam?”, schrijft hij over de “extreme” islam en zijn terroristische uitwassen en hoe je die concreet kan bestrijden. Daarnaast geeft hij concrete handvaten mee over hoe je jongeren weg kan houden van radicalisering. Verder pleit hij dagelijks voor een ‘mondiale verlichting van de islam’, where east meets west.

Recent verscheen het boek “Mag God nog?” waarin Khalid Benhaddou als modern en mondige moslim het gesprek aangaat met Rik Torfs (een bekende christen) en Paul Cliteur (een vooraanstaand Nederlandse vrijzinnige), over hoofddoeken en cultuursuprematie, over terrorisme en vrouwelijke priesters, over wetenschap, normen en waarden.

Verwacht je aan vragen zoals “is er leven na de dood?”, “hoe deradicaliseer je jongeren die op zoek zijn naar een eigen identiteit?”, “welke les moeten we onze kinderen meegeven?”, “wat is dat nu, de “jihad”? of “draagt religie nu bij tot een betere wereld?”.

Khalid Benhaddou brengt 2 gasten mee naar het Cultuurcafé. Lisbeth Imbo modereert.

 

Latemse reus HERIBERT is terug in alle glorie

Schenking Reus Heribert aan het gemeentebestuur
Net als veel andere buurgemeenten heeft Sint-Martens-Latem ook al vele decennia een reus. In Sint-Martens-Latem werd destijds gekozen om de figuur van Heribert te eren. Heribert werd volgens de legende geboren in 787 en was de eerste molenaar van het dorp.
De reus die op 16 oktober 2017 geschonken wordt aan het gemeentebestuur, werd gebouwd in de jaren ’70 van de vorige eeuw.
Hij verving een ouder exemplaar dat door de zeer slechte staat niet meer te herstellen was. Gelukkig is het deze keer niet zover gekomen.

De reus werd destijds aangekocht voor 30.000 Belgische Frank en diende als uithangbord voor de Handelsbeurs van de Latemse Middenstand in de sporthal. Het waren drie particulieren die destijds voor de financiering zorgden: Pascal Vandemeulebroecke, Jozef Haerens en Jacques Steenhault.
Heribert was vele jaren te bewonderen bij allerlei evenementen, een laatste keer op de Bloemenmarkt van 2009.
In 2015 en 2016 werden binnen POLS (Platform Erfgoed Leie&Schelde) acties opgezet om de reuzen in de verschillende gemeenten van het werkingsgebied te herstellen en opnieuw onder de aandacht te brengen.
Zo kwam ook de Latemse reus Heribert aan de beurt. De kleren werden hersteld en het hoofd werd gerestaureerd in Dendermonde. Deze herstellingswerken werden gefinancierd door POLS en door het gemeentebestuur.

Na deze restauratie verklaarden de eigenaars (Jozef Haerens, Pascal Vandemeulebroecke en Bernadette Steenhault, weduwe van Jacques Steenhault) zich akkoord om Heribert te schenken aan het gemeentebestuur met de afspraak dat de reus zichtbaar zou opgesteld worden voor het publiek.
Nu Heribert een plekje gekregen heeft op de tweede verdieping van het gemeentehuis, aan de ingang van de artiestenzolders, was de tijd rijp om tot de agendering van de schenking over te gaan.
Cultuurschepen Kristof Vanden Berghe wenst uitdrukkelijk POLS en de gemeentelijke raad voor cultuur, in het bijzonder bestuurslid Chris De Clercq, te bedanken voor de inspanningen die geleid hebben tot de restauratie. En uiteraard en bovenal, Jozef Haerens, Pascal Vandemeulebroecke en Mevr. Steenhault-Stevens, zowel voor de investering die zij 40 jaar geleden deden, alsook voor de schenking die nu wordt gedaan.
Een uniek stukje erfgoed krijgt op die manier een mooie nieuwe toekomst. Het gemeentebestuur zal er goed zorg voor dragen en de Latemse reus in ere houden

heribert (002)

De schenkers met reus Heribert: vlnr Jozef Haerens, Bernadette Steenhault-Stevens en Pascal Vandemeulebroecke

(Fotorechten Masha Tack)

Sint-Martens-Latem: kunstschilder FONS ROGGEMAN is BINUS

Kunstenaarsdorp Sint-Martens-Latem kende voor het eerst de ‘BINUS CULTUURPRIJS’ toe.

De Binus Cultuurprijs is een zeer prestigieuze prijs omdat hij tweejaarlijks wordt uitgereikt en alle cultuurdisciplines overspant.
De jury, samengesteld in de schoot van de gemeentelijke raad voor cultuurbeleid onder voorzitterschap van Bart Vandesompele, koos voor Fons Roggeman omdat hij als kunstenaar het cultureel imago van de gemeente Sint-Martens-Latem regionaal, nationaal en internationaal op de kaart zette. Dat was ook nog meer het geval de laatste twee jaar met een bijzondere tentoonstelling die heel wat lof oogstte.
De twee andere kanshebbers die uit de publieksstemming kwamen, waren Eric De Lombaerde en Sabine Pauwaert. Eric was 30 jaar dirigent van de Harmonie, nadien bestuurslid en ondervoorzitter. Hij richtte in 1972 de lokale muziekschool en het jeugdorkest op en is tot op vandaag filiaalverantwoordelijke voor Sint-Martens-Latem van de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans uit Deinze. Hij is ook dirigent-voorzitter van het kamerorkest Andante Favore.
Sabine startte in 2015 de vzw LuKiArt op. In Sint-Martens-Latem organiseren zij kunstateliers voor kinderen. Daarnaast is ze actief in tal van vrijwilligersprojecten, kunstprojecten met de gemeente en projecten van de gemeentelijke cultuurraad Latem-Deurle. Ze is de drijvende kracht achter de lokale invulling van Comming World remeber Me dat van start gaat in onze gemeente vanaf 13 november 2017.
Voor meer informatie:
• Kristof Vanden Berghe – kristof.vandenberghe@sint-martens-latem.be, Schepen van Cultuur
• Bart Vandesompele – bart.vandesompele@telenet.be, Voorzitter Cultuurraad en Juryvoorzitter

 


 

 

(Foto C.T. : vlnr. Bart Van de Sompele – voorzitter GRC, burgemeester Agnes Lannoo, Sabine Pauwaert, Fons Roggeman en cultuurschepen Kristof Vanden Berghe)

 

 

 

 

Een portret:

Fons Roggeman: ‘Eenheid van leven en werk’

Na zijn studies aan de Academie, vervolmaakte Fons Roggeman zich aan de Koninklijk Academie voor Schone Kunsten te Gent. Hij vestigt zich in 1961 in Sint-Martens-Latem. Maakt heel wat portretten van bekende figuren uit de Leiestreek en (soms) gewaagde interpretaties van de werkelijkheid der eenvoudige dingen uit zijn omgeving. Hij slaagde er steeds in zijn sombere thematiek te verheffen tot hoogstaande, monumentale kunst. Doordacht en vastberaden koos hij voor een figuratieve expressie van zijn filosofisch gedachtegoed, zijn emotie en zijn waarnemingen, dit tegen alle stromingen van abstractie en nihilisme in.

Hij bleef en blijft steeds koppig en egocentrisch zijn eigen waarheid verkondigen, tegen het advies van trendsetters, promotoren en museumdirecteurs in. Woont en werkt thans te Deurle, waar hij nog steeds een geliefd en boeiend figuur is.

(portretfoto  Julie Haelemeersch)